Римските броеви се бројчан систем за претставување, развиен од старите Римјани и се користел и во средниот век со мали измени.

Броевите се формирани со комбинирање на симболите I, V, X, L, C, D и M, кои ги претставуваат последователно 1, 5, 10, 50, 100, 500 и 1 000 во инду-арапскиот бројчан систем (арапски бројки).   Симболот што се става по друг од иста или поголема вредност ја додава својата вредност; на пример, II = 2 и LX = 60.Симболот ставен пред оној со поголема вредност ја намалува неговата вредност; на пример, IV = 4  и XL = 40. Цртичката над симболот покажува дека неговата вредност треба да се помножи со 1 000.

Некои од броевите напишани со римски броеви:

I – 1                        XX – 20

II – 2                      XXII – 22

III – 3                     XL – 40

IV – 4                     L -50

V – 5                      LXXIX – 79

VI – 6                     XC – 90

VII – 7                   C – 100

VIII – 8                  D – 500

IX – 9                     CM – 900

X – 10                   M – 1 000